Lenette van Dongen

Wanneer Lenette van Dongen (1958) zich begin jaren negentig als eerste vrouw aansluit bij Comedytrain heeft ze al een heel parcours achter de rug. Van een licht onhandelbaar meisje dat haar leraren en ouders tot wanhoop drijft tot gedisciplineerde ballerina en danslerares. Van de Kleinkunst Academie naar musicals als Cabaret, Jeans en Tsjechov tot lid van cabaretgroep Pappenheim. Maar na het volgen van een comedystage in Engeland, beseft ze dat ze al die energie liever kwijt zou willen in haar eigen teksten en ideeën. In Toomler krijgt ze de ruimte om zichzelf te ontwikkelen en beleeft ze een toptijd tussen mensen die nog drukker zijn dan zijzelf. Met de stukken die ze bij Comedytrain heeft uitgewerkt zet ze vervolgens in 1993 haar eerste soloprogramma Mag het wat zachter in elkaar. Daarna volgt een indrukwekkende reeks soloshows, cd’s, dvd’s, en niet te vergeten: prijzen. Zo wint ze onder meer een Gouden Harp, de Annie M.G. Schmidt prijs (2004) en voor haar laatste show – Nikè – wordt ze genomineerd voor de prestigieuze Poelifinario. In Toomler is ze helaas al lang niet meer gezien, maar het hoeft geen betoog dat wij onverminderd trots op haar zijn!

Lenette Van Dongen